KRÓLOWA RENET (Złota Reneta)

(ros. Zołotoj Parmen, Parmen zołotoj zimnij, czes. Parména zlatá, ang. King of the Pippins, fr. Reine des Reinettes, niem. Winter Goldparmäne).

Odmiana pochodzenia angielskiego.

Młode drzewo rośnie silnie, później słabiej, tworzy koronę średniej wielkości, odwrotnie stożkowatą. Jest wrażliwa na mróz, łatwo ulega ranom zgorzelinowym, jest odporna na parcha.

Owoce średnich rozmiarów, bardzo kształtne, baryłkowate, zwężone ku kielichowi. Skórka cienka, zielonożółta, pokryta silnym, prążkowanym, czerwonopomarańczowym rumieńcem. Kielich otwarty. Miąższ białożółtawy, ścisły, kruchy, dość soczysty, słodkowinny, korzenny z delikatnym aromatem. Dojrzałość zbiorczą osiągają we wrześniu. Owoce należą do grupy deserowych.

                                Ryc. wyk. Tomasz Idzikowski

KRONSELSKA 
(Oliwka Kronselska)

(ros. Kronselskoje prozracznoje, czes. Cronselské, ang. Transparent de Croncels, fr. Trasparente de Croncels, niem. Apfel aus Cronsels).

Odmiana pochodzenia francuskiego.

Drzewo rośnie silnie. Tworzy szeroką koronę ze zwisającymi gałęziami. W okres owocowania wchodzi około 5 roku po posadzeniu. Owocuje przemiennie, obficie. Na mróz odmiana dostatecznie wytrzymała, na choroby, szczególnie na parch, bardzo wrażliwa.

Owoc duży lub średniej wielkości, niewyrównany, kulisty lub nieco spłaszczony, przy kielichu słabo żebrowany. Skórka gładka, mało błyszcząca, cienka, dość delikatna, jasno-zielonkawo-żóta, niekiedy z delikatnym, pomarańczowym rumieńcem. Przetchlinki widoczne, zielone z jasno-żółtą obwódką. Nalot woskowy słaby. Szypułka średniej długości, gruba. Miąższ kremowy, luźny, kruchy, soczysty, winny, nieco aromatyczny.

Dojrzałość zbiorczą owoce osiągają w pierwszej połowie września, dojrzałość spożywczą – w październiku i listopadzie. Odmiana stołowa         i przerobowa.

                               Ryc. wyk. Tomasz Idzikowski

GROCHÓWKA 

(ros. - Bobowoje; czes. - Stry’mka; niem. - Grosser Rheinischer Bohnapfel).

Odmiana pochodzenia niemieckiego.

Drzewo rośnie silnie. Tworzy koronę wysoką, stożkowatą, później szerokorozłożystą, o gałęziach licznych, grubych. Zapylacze: Królowa Renet, Otario, Inflancka, Reneta Ananasowa i Reneta Baumana. Na mróz dość wytrzymałe, odporna na parcha. Owocuje przemiennie.

Owoce średniej wielkości, kulistojajowate, mniej lub więcej wydłużone. Skórka gładka, matowa, zielonkawożółta z odcieniem szarym,          z lekkim marmurkowatym, różowawoczerwonym, prążkowanym rumieńcem, cała  pokryta szarymi przetchlinkami. Kielich zamknięty lub półotwarty. Miąższ zieonkawobiały, ścisły, początkowo cierpki i kwaśny, potem soczysty.

Dojrzałość zbiorczą osiągają w październiku. Owoce należą do grupy stołowych oraz mają zastosowanie na przetwory, głównie wino, moszcz, susz i kompoty. 

                               
                                     

                                                                                                    Ryc. wyk. Tomasz Idzikowski

BOIKEN (Złotka Boikena)

(ros. Bojken, czes. Boikovo, fr. Pomne Boiken, niem. Boikenapfel).

Odmiana pochodzenia niemieckiego. Drzewo rośnie umiarkowanie. Tworzy koronę dość luźną, a gałęziach wyrastających prawie pod kątem prostym do pnia i przewodników.  Owocuje bardzo obficie.  W okres owocowania wchodzi w 5-6 roku po posadzeniu. Na mróz odmiana dość wytrzymała. Na parcha i na mączniak dość wrażliwa.

Owoc średniej wielkości, kulistostożkowaty, przy kielichu regularnie żebrowany, twardy i ciężki. Skórka dość gruba, zielonawożółta, nieco tłusta z  delikatnym rozmytym, czerwonym rumieńcem i brązowymi, rzadko rozmieszczonymi przetchlinkami. Szypułka zgięta, wystaje nad zagłębienie szypułkowe nieco ordzawione. Miąższ biały z odcieniem zielonkawym, ścisły, jędrny, średnio soczysty, kwaskowaty. Dojrzałość zbiorczą owoce osiągają pod koniec października, a konsumpcyjną od stycznia do czerwca. Odmiana stołowa, kuchenna i przerobowa.

                            Ryc. wyk. Tomasz Idzikowski

ANTONÓWKA

(ros. Antonowka obyknowiennaja, czes. Antonovka, niem. Possart’s Nalivia).

Odmiana pochodzenia rosyjskiego. Drzewo rośnie silnie. Korona jest kulista, w późniejszym wieku kulistą spłaszczoną, o luźno rozłożonych, nie zagęszczających się gałęziach.

Owoc średniej wielkości, o kształcie zmiennym, najczęściej kulisty lub nieco wydłużonym, nieznacznie żebrowany. Skórka żółtozielona, niekiedy z bardzo słabym, jasnopomarańczowym rumieńcem. Szypułka średniej długości i grubości z ordzawionym zagłębieniu. Miąższ zielonkawobiały z odcieniem kremowym, luźny, kruchy   i kwaśny z przyjemnym zapachem. Zaczyna owocować w 5-7 roku po posadzeniu. Owocuje obficie i przemiennie. Na mróz odmiana całkowicie wytrzymała, na parcha dość odporna. Dojrzałość zbiorczą osiągają w pierwszej połowie września. Owoce można przechować do listopada. Odmiana przerobowa, nadają się na susz i kompoty. Polecana jako podkładka generatywna. 

                       Ryc. wyk. Tomasz Idzikowski

POLIWKA

• 1 kg jabłek np. odm. Szara Reneta,

• 2 szklanki śmietany 18 %,

• 30 dkg cukru,

• 1 łyżka mąki.

Jabłka obieramy i kroimy. Wrzucamy do garnka, podlewamy odrobiną wody i gotujemy do rozpuszczenia jabłek. Następnie dolewamy wodę, rozkucamy jabłka, dodajemy cukier do smaku (ma być winne). Potem dodajemy śmietanę. Na koniec łyżkę mąki rozpuszczamy w 0,5 litra wody i zagęszczamy. Chwilę gotujemy

Można spożywać na zimno i na ciepło.  Jeść z ziemniakami lub z chlebem. W ten sam sposób można potrawę  przygotować z gruszek i z śliwek oraz z innych owoców.

ANTONÓWKA  PÓŁTORAFUNTOWA

(ros. Antonowka połtorafuntowaja, czes. Antonovka tezká, niem. Riesenantonowka).

Odmiana znaleziona przez I. Miczurina w roku 1888 jako wegetacyjna mutacja. 

Odmiana rozpowszechniona w byłym Związku Radzieckim i na terenie Polski. 

Drzewo rośnie silnie, tworząc rozłożystą koronę. 

Owoce bardzo duże, kształtu owalno-wydłużonego, lekko ścięte ku kielichowi. Na owocu występują lekkie żebrowania. Kielich zamknięty. Szypułka krótka. Zagłębienie szypułkowe nieregularne, pokryte silnym ordzawieniem. Skórka cienka, biała z lekkim odcieniem żółtawozielonkawym. Miąższ biały, gruboziarnisty przypominający smakiem Antonówkę Zwykłą. Owoce dojrzewają przed Antonówką Zwykłą. Przechowywać  można najdalej do połowy października. Są wrażliwe na transport. Owoce są bardzo podatne na brunatną zgniliznę i oparzelinę powierzchniową. Odmiana dla celów przemysłowych.   

                                                                                                                               Ryc. wyk. Tomasz Idzikowski